Η αρχή μιας φιλίας με ημερομηνία λήξεως
του Μιχάλη Χαιρετάκη
Μια εβδομάδα πριν η αγγελία μιας πολύ μεγάλης καλοδιατηρημένης τηλεόρασης σε εξωφρενικά χαμηλή τιμή μας οδήγησε σε ένα κοντινό χωριό της Γερμανίας. Ο κύριος Günter γύρω στα 60 και κάτι ,αρκετά μορφωμένος και ευγενής μας υποδέχτηκε ζεστα.
Η παρουσία της γυναίκας του ήταν κάτι παραπάνω απο εμφανής, υπήρχαν φωτογραφίες σε όλο το δωμάτιο, πάνω στα τραπέζια, στους τοίχους, όλες απο ευτυχισμένες στιγμές, σα να ήθελε να τις κλειδώσει μέσα στην ψυχή του για πάντα. Η γυναικα του δεν ζούσε πια. Μια όμορφη γυναίκα που έδειχνε πολύ ευτυχισμένη στις φωτογραφίες με τον άντρα της.
Απο ευγένεια δεν ρώτησα λεπτομέρειες. Είχαμε ταξίδι μπροστά μας και αρκετή δουλειά. Ο Günter προσφέρθηκε να βοηθήσει στη μεταφορά με το αυτοκίνητό του γιατί, είχε μεγαλύτερο χώρο απο αυτόν που ειχε το δικό μας. Σε λίγα μέτρα καθώς σηκώναμε μαζί την τηλεόραση μου ζήτησε να σταματήσουμε για να σφίξει μια ζώνη που φορούσε.
Νόμισα οτι ήταν κάποια ζώνη για κήλη ή κάτι παρόμοιο , αλλά οταν την άνοιξε φάνηκε μια χειρουργική ουλή αρκετά μεγάλη λίγο πάνω απο το στομάχι του.
Μείναμε άναυδοι δεν περιμεναμε κάτι τέτοιο. Του ζήτησα λοιπόν να μας αφήσει να σηκώσουμε εμείς την τηλεόραση γιατί δεν θεωρούσα οτι ήταν επιτρεπτό στην κατάσταση που ήταν να βοηθήσει παραπάνω.
Μας εξήγησε οτι πριν απο χρόνια στα πλαίσια των προληπτικών εμβολιασμών αυτός και η γυναίκα του είχαν κάνει εμβόλια για τη γρίππη των χοίρων. 3000 άτομα απο περίπου 100.000 εμβόλια μιας γερμανικής εταιρείας (*) ανέπτυξαν καρκίνο. Η γυναίκα του είχε πεθάνει απο καρκίνο πρίν μερικά χρόνια και αυτός είχε επίσης καρκίνο και μεταστάσεις με εκτιμώμενο χρόνο ζωής 1 χρόνο ακόμα.
Το κράτος τους αποζημίωσε πολύ καλά οικονομικά, αλλά όπως είπε δεν θα αντάλλαζε αν είχε την ευκαιρία, λίγες ακόμα ευτυχισμένες στιγμές μαζί της με το χρυσάφι όλου του κόσμου.
Μας εδειξε στο κινητό του φωτογραφίες απο πολλές ευτυχισμένες στιγμές κοινής ζωής 40 περίπου χρόνων και στο τέλος μας συγκλόνισε με δυο φωτογραφίες απο τις τελευταίες στιγμές της γυναίκας του λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή στο κρεβάτι του νοσοκομείου.
Φίλησε τη φωτογραφία , χαϊδεψε στοργικά την οθόνη σα να ήθελε να την αγγίξει για μια τελευταία φορά και δάκρυα κύλησαν απο τα μάγουλά του.
Ξέρω οτι θα βρεθώ ξανά σύντομα μαζί σου ψιθύρισε.
Κάπως έτσι ξεκίνησε η αρχή μιας φιλίας με ημερομηνία λήξεως…
(*) Στην Ελλάδα των μνημονίων δεν υπάρχει καμμία έρευνα, απ’ όσο γνωρίζω, για τη σύνδεση καρκίνων με τα εμβόλια που έγιναν για την γρίπη των χοίρων.