Μια δίωξη με πολλή σημασία

του Μιχάλη Χαιρετάκη

Για τον Νίκο

Διώκεται ποινικά ο καλός διαδικτυακός μου φίλος και πολύ καλός δημοσιογράφος Νίκος Ρούσσης για ανάρτησή του στο facebook. Στις πρώτες διαδικτυακές συζητήσεις ομολογουμένως η φρασεολογία του σοκάρει, ακόμα και εμένα, που δεν είμαι πουριτανός, με σόκαρε, δεν το κρύβω.

Δεν είναι οπαδός του καθωσπρεπισμού, είναι η αντίδρασή του,όπως είναι και η προσωπική αντίδραση του κάθενός απο μας σε αυτό που λέει και το τραγούδι “γιατί τ’ άδικο το ζούμε μέσα απο την κούνια μας”.

Μπροστά στην αδικία, άλλος υπομένει και σιωπά, άλλος το λέει με παράπονο, άλλος ξεσηκώνεται, άλλος βρίζει. Ο λαός έχει μια λέξη για αυτούς που δεν αντέχουν να σιωπούν και βρίζουν μπροστα στην αδικία, τους λέει αθυρόστομους, χωρίς να τους καταδικάζει.

Αθυρόστομοι υπήρχαν πάντα ,ο αγωνιστής Καραϊσκάκης,ο λογοτέχνης Σκαρίμπας, ο πολιτικός Γιαννόπουλος, ο δημοσιογράφος Κακαουνάκης,ο γιατρός Ανευλαβής για να αναφέρω μερικούς εχουν ιστορικά μείνει γνωστοι οχι ως υβριστές και συκοφάντες αλλά ως αθυρόστομοι Ελληνες.

Ομως σήμερα δεν είναι αυτό το θέμα, δεν είναι αν έβρισε πάνω στο θυμό του ανθρώπους που πιστεύει οτι τον έβλαψαν. Ειναι η ποινικοποίηση των όσων γραψει κάποιος στην προσωπική του σελίδα, προσέξτε, την προσωπική σελίδα στο facebook.

Η προσωπική σελίδα σε κάποιο διαδικτυακό μέσο, η σελίδα που μπορεί να γράψει ο καθένας πράγματα για τον εαυτό του ή να σχολιάσει την καθημερινότητα μαζί με τους κολλητούς του,τους φίλους του,τους γνωστούς του, θεωρείται πλέον δημόσια και τα γραφόμενά της γίνονται αντικείμενα διερεύνησης της δικαιοσύνης.

Είναι η σημερινή εποχή, του politically correct, της δηθενιάς, του ψευτο-καθωσπρεπισμού, όπου με ευκολία κακουργήματα μένουν ατιμώρητα και δολοφόνοι και εγκληματίες αφήνονται ελεύθεροι,χωρίς να φταίνε οι δικαστές, ενω τιμωρούνται οι σύγχρονοι Αγιάννηδες που χρωστούν 100 ευρώ και όσοι τολμήσουν να γράψουν στην προσωπική τους σελίδα , κάτι πέρα απο αυτό που θεωρείται σήμερα επιτρεπτό.

Αν αύριο για παράδειγμα κάποιος ανεβάσει στη σελίδα του τον “Αράπη” του Ζαμπέτα ή “το παπόρι απο την Περσία” του Τσιτσάνη θεωρητικά μπορεί αντιστοιχα να ποινικοποιηθεί η ανάρτησή του με την ίδια λογική.

Η προσωπική μας ιστοσελίδα , ειναι το διαδικτυακό μας σπιτι. Εκεί που δεχόμαστε τους διαδικτυακούς μας φίλους και επισκέπτες.

Αν αύριο θυμώσω με τον Νίκο και κολλήσω χαρτιά μέσα στο σπίτι μου που είναι ο φυσικός ιδιωτικός χώρος μου και τον βρίζω είναι άλλο, απο το να σηκώσω ενα πανό απέξω, είναι άλλο απο το να μοιράζω χαρτάκια σε όλη την πόλη και άλλο απο το να το γράφω σε εφημερίδες, να το λέω στο ραδιοφωνο,να το δείχνω στην τηλεόραση.

Αν θεωρείται το ίδιο, τότε έχουμε μεγάλο πρόβλημα και αν δεν το δούμε τώρα θα το διαπιστώσουμε κάποιο πρωί οταν αυτός που θα χτυπήσει την πόρτα μας δε θα είναι ο γαλατάς…

ΥΓ.

Για τον Νίκο αυτός είναι ο τρόπος γραφής του…είναι το μυαλό του, η ψυχή του, το χούι του, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αλλοίμονο αν γυρίζαμε όλες τις προσωπικές σελίδες στο facebook, και οποιον μας έβριζε στα νεύρα του επάνω να τον τυλίγαμε σε μιά κόλλα χαρτί και να τον στέλναμε στον εισαγγελέα…αγνόησε τον οταν σε βρίζει κάποιος, μπλόκαρέ τον, βρισε τον κι εσύ αν θές, δεν το επικροτώ, αλλά μην πηγαίνεις στον εισαγγελέα για ψύλλου πήδημα.

Δηλαδή 7 χρόνια που μας έχουν ξεσκίσει στα μνημόνια , που ασελγούν και στην ψυχή και στο σώμα μας δεν τρέχει τίποτα και οταν ο άλλος γυρίσει να σε πεί μ@λ@κ@ και όχι κύριο γύρνάει μεμιάς το μάτι και ο κόσμος ανάποδα…