Οταν ο θάνατος παραμονεύει λίγο πιο πέρα απο την Αθηναϊκή Μονμάρτη

Οταν ο θάνατος παραμονεύει λίγο πιο πέρα απο την Αθηναϊκή Μονμάρτη

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

του Μιχάλη Χαιρετάκη

Χθές το πρωί διάβασα την είδηση για τον 85 χρονο που βρέθηκε νεκρος λίγο πιο πέρα απο το άβατο προάστειο της Αθηναϊκής Μονμάρτης. ¨Ενας άνθρωπος μόνος και ανήμπορος να αντιδράσει ξυλοκοπήθηκε άγρια μέχρι θανάτου με πρωτοφανή αγριότητα, κατα τη διάρκεια της 5ης ληστείας που είχε υποστεί τα τελευταία χρόνια.

Ναι της 5ης ληστείας δεν διαβάσατε λάθος. Πέντε φορές τον λήστεψαν μέχρι που τον σκοτώσαν τελικά στην τελευταία. Και η πολιτεία απούσα απο όλες τις ληστείες αν και υποτίθεται οτι έχει καθήκον και υποχρέωση βάσει του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου να τον προστατεύσει. Και όχι μόνο απούσα, αλλά το πιο άθλιο είναι οτι για να κάνεις σήμερα πια καταγγελία και μήνυση για το αυτονόητο, πρέπει να πληρώσεις παράβολο.
Που να τα βρεί τα χρήματα για το παράβολο ο απροστατευτος γέροντας που φυτοζωεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του;

Αυτός ο 85 χρονος θα μπορούσε να είναι πατέρας σου, παππούς σου ή ακόμα χειρότερα το σκοτεινό μέλλον που σου προετοιμάζουν σε μερικά χρόνια αφού πάρεις τα απομεινάρια μιας σύνταξης, αυτό που θα μείνει απο τη λεηλασία των κόπων μιας ζωής.
Γιατί είναι πολύ πιθανόν στην Ελλάδα των αιωνίων μνημονίων μέχρι το 2060 και βάλε να γίνεις ο αυριανός 85 χρονος ανήμπορος γέροντας ή η γερόντισσα. Αυτό λέει η λογική.

Αυτό όμως που με εξοργισε αφάνταστα είναι οτι μέχρι το μεσημέρι αυτή η αποτρόπαια, αυτή η φρικιαστική είδηση είχε εξαφανιστεί απο τη δημοσιότητα.

¨Οπως ακριβώς πέρασε στη λήθη η είδηση και ίσως ήδη έχει αποφυλακιστεί ο εισαγόμενος κακοποιός που βασάνιζε μέχρι θανάτου πριν απο 2 χρόνια ηλικιώμένους και οι ληστές που σιδέρωναν τα θύματά τους.

Και αυτά τα άθλια συμβαίνουν στην ίδια χώρα που καταδικάζονται ισόβια ή γίνεται σήριαλ η δίκη όταν το θύμα ανήκει σε μειονότητες που για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους απολαμβάνουν μόνο αυτοί και σε υπερβολικό βαθμό τα στοιχειώδη οφειλόμενα απο την πολιτεία σε κάθε έλληνα πολίτη.
Το να ζείς με ασφάλεια, έχοντας ανθρώπινα δικαιώματα και να τιμωρούνται αυστηρά όσοι σου τα καταπατούν και τα  προσβάλλουν, είναι σήμερα δυστυχώς ουτοπικό.
Θλίβομαι πραγματικά που η χώρα μου που γέννησε τη δημοκρατία κατάντησε με άθλιους πολιτικούς στο τιμόνι της, οι οποίοι μάλιστα έχουν το θράσος να μιλούν λέγοντας δημόσια ανοησίες, να γίνει η ντροπή του πολιτισμένου κόσμου.